Ελεγκτικό Συνέδριο: Χωρίς σχέδιο η στέγαση του Δημοσίου

Η έκθεση καταγράφει σημαντικά κενά στον σχεδιασμό, την παρακολούθηση και τη διαχείριση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, υπογραμμίζοντας ότι απουσιάζει ένα ενιαίο και λειτουργικό σύστημα που θα επιτρέπει την ορθολογική αξιοποίησή της. Το αποτέλεσμα, όπως επισημαίνεται, είναι η αυξημένη εξάρτηση από μισθώσεις, με άμεσο δημοσιονομικό κόστος.

Στο μικροσκόπιο του ελέγχου βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, φορείς όπως ο e-ΕΦΚΑ, ο ΕΟΠΥΥ και η ΔΥΠΑ, καθώς και οι υγειονομικές περιφέρειες της χώρας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι στεγαστικές ανάγκες δεν βασίζονται σε οργανωμένο σχεδιασμό, ούτε καταγράφονται και παρακολουθούνται συστηματικά, ενώ απουσιάζουν μηχανισμοί επανεξέτασης όταν οι ανάγκες μεταβάλλονται.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις ελλείψεις των υφιστάμενων εργαλείων καταγραφής, τα οποία χαρακτηρίζονται αποσπασματικά και μη διασυνδεδεμένα. Η απουσία ενός ενιαίου πληροφοριακού συστήματος στερεί από τη διοίκηση τη δυνατότητα πλήρους εικόνας του στεγαστικού αποθέματος και των αναγκών, περιορίζοντας τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων.

Προσφυγή σε μισθώσεις ακινήτων

Παράλληλα, η έκθεση επισημαίνει τη συστηματική προσφυγή σε μισθώσεις ακινήτων, οι οποίες, αν και θεσμικά προβλέπονται ως προσωρινή λύση, στην πράξη αποκτούν μόνιμο χαρακτήρα. Η πρακτική αυτή οδηγεί σε αυξημένο και επαναλαμβανόμενο κόστος για το Δημόσιο, χωρίς να αξιοποιείται επαρκώς η διαθέσιμη ακίνητη περιουσία.

Ένα ακόμη κρίσιμο εύρημα αφορά την περιορισμένη αξιολόγηση εναλλακτικών λύσεων. Σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, κάθε φορέας λειτουργεί απομονωμένα, με γνώση μόνο των ακινήτων που ο ίδιος διαχειρίζεται, ενώ οι αρμοδιότητες εμφανίζονται κατακερματισμένες. Η απουσία θεσμοθετημένων διαδικασιών συνεργασίας μεταξύ φορέων –όπως για συστέγαση ή κοινή αξιοποίηση χώρων– επιτείνει την αναποτελεσματικότητα του συστήματος.

Ταυτόχρονα, αναδεικνύονται και πρακτικά προβλήματα στη διαδικασία μίσθωσης, όπως περιορισμένη διαθεσιμότητα κατάλληλων ακινήτων και καθυστερήσεις στις σχετικές διαδικασίες, που επιβαρύνουν περαιτέρω τη λειτουργία των υπηρεσιών.

Συνολικά, η έκθεση καταλήγει στην ανάγκη διαμόρφωσης ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, με ενίσχυση του κεντρικού σχεδιασμού, ανάπτυξη ενιαίων εργαλείων καταγραφής και ουσιαστική συνεργασία μεταξύ των φορέων. Στόχος, όπως υπογραμμίζεται, είναι η μείωση του κόστους στέγασης και η αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των δημόσιων πόρων.