Οι δασμοί Τραμπ πιέζουν το κόστος κατοικίας – Έως 15% οι αυξήσεις στα υλικά

Σύμφωνα με νέα ανάλυση οικονομολόγων της Federal Reserve Bank of Chicago, οι βιομηχανίες που συνδέονται με την παραγωγή οικιακών αγαθών συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που δέχθηκαν τις μεγαλύτερες πιέσεις από τους δασμούς κατά την περίοδο Μαρτίου-Δεκεμβρίου 2025.

Οι υψηλότερες αυξήσεις στο κόστος εισροών καταγράφηκαν στις μεταποιητικές δραστηριότητες, με τις επιπτώσεις να μεταφέρονται σε ένα ευρύ φάσμα προϊόντων που χρησιμοποιούν τα νοικοκυριά.

Ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα και κατασκευές στο επίκεντρο

Μεταξύ των κλάδων που επηρεάστηκαν περισσότερο ήταν τα ηλεκτρικά είδη, ο εξοπλισμός και τα εξαρτήματα, όπου το κόστος των εισροών αυξήθηκε σχεδόν 3%. Στα έπιπλα και συναφή προϊόντα, η αύξηση πλησίασε το 2,5%, ενώ στον κλάδο των κατασκευών διαμορφώθηκε περίπου στο 1,5%.

Αυξήσεις καταγράφηκαν επίσης σε προϊόντα όπως τα μηχανοκίνητα οχήματα και εξαρτήματα, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα μεταλλικά προϊόντα.

Οι επιβαρύνσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αγορά κατοικίας, καθώς, σύμφωνα με την National Association of Home Builders (NAHB), περίπου 10% των οικοδομικών υλικών που χρησιμοποιούνται στις κατοικίες στις ΗΠΑ εισάγονται από το εξωτερικό.

Η Ένωση εκτιμά ότι το 2024 οι αμερικανικές εταιρείες κατασκευής κατοικιών εισήγαγαν οικοδομικά υλικά αξίας περίπου 14 δισ. δολαρίων, ποσό που αντιστοιχούσε στο 7% των συνολικών 204 δισ. δολαρίων που δαπανήθηκαν για υλικά σε κατασκευές μονοκατοικιών και πολυκατοικιών.

Οι μικρότεροι κατασκευαστές δέχονται μεγαλύτερη πίεση

Οι επιπτώσεις των δασμών δεν περιορίστηκαν στην αρχική περίοδο εφαρμογής τους. Η τελευταία έρευνα του NAHB/Wells Fargo Housing Market Index δείχνει ότι η αύξηση του κόστους υλικών εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τους κατασκευαστές.

Στην έρευνα του Ιουλίου, το 72,9% των κατασκευαστών δήλωσε ότι το κόστος των υλικών ήταν υψηλότερο σε ετήσια βάση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι αυξήσεις έφτασαν έως και το 15%.

Ιδιαίτερα έντονη είναι η πίεση στις μικρότερες κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Όπως εξηγεί ο Paul Emrath, αντιπρόεδρος της NAHB για την έρευνα και την πολιτική κατοικίας, οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές εμφανίζουν μικρότερες αυξήσεις κόστους.

Ένας από τους λόγους είναι η μεγαλύτερη δυνατότητά τους να αποθηκεύουν οικοδομικά υλικά πριν από αναμενόμενες αυξήσεις τιμών, αλλά και να συνάπτουν μακροχρόνιες συμφωνίες με προμηθευτές, εξασφαλίζοντας σταθερότερες τιμές.

Περιορισμένες επιπτώσεις σε ενοίκια και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας

Η εικόνα είναι διαφορετική σε κλάδους όπως οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, οι ασφαλίσεις και οι υπηρεσίες ενοικίασης και leasing, οι οποίοι συγκαταλέγονται σε αυτούς που επηρεάστηκαν λιγότερο από τους δασμούς.

Παράλληλα, οι οικονομολόγοι της Chicago Fed Luojia Hu, Marta Lachowska και Alan Mathew δεν εντόπισαν μέχρι στιγμής σαφείς ενδείξεις ότι οι δασμοί οδήγησαν σε σημαντικές απώλειες θέσεων εργασίας.

Από την άλλη πλευρά, δεν προέκυψαν ούτε οι σημαντικές βραχυπρόθεσμες αυξήσεις απασχόλησης που ανέμεναν οι υποστηρικτές των δασμών. Η Chicago Fed επισημαίνει ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος για να αποτιμηθούν οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην αγορά εργασίας.

Οι δασμοί και η αμερικανική αγορά κατοικίας

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα επιπλέον μέτωπο για την αμερικανική αγορά κατοικίας, η οποία ήδη αντιμετωπίζει υψηλό κόστος κατασκευής. Οι δασμοί μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο την τιμή των υλικών, αλλά και τον προγραμματισμό νέων έργων, καθώς οι κατασκευαστές καλούνται να διαχειριστούν μεγαλύτερη αβεβαιότητα ως προς το τελικό κόστος.

Την ίδια στιγμή, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες κατασκευαστικές επιχειρήσεις έχουν περισσότερες δυνατότητες απορρόφησης των αυξήσεων, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις είναι περισσότερο εκτεθειμένες στις μεταβολές των τιμών.

Ανάλογα συμπεράσματα προκύπτουν και από ανάλυση του Cato Institute, σύμφωνα με την οποία η ενίσχυση της αμερικανικής μεταποίησης εντοπίζεται κυρίως στους κλάδους των υπολογιστών, των ηλεκτρονικών και της αεροδιαστημικής. Πρόκειται, ωστόσο, για κλάδους που αντιμετωπίζουν από τους χαμηλότερους δασμούς, γεγονός που περιορίζει τη σύνδεση μεταξύ των δασμολογικών μέτρων και της συνολικής βιομηχανικής ανάκαμψης.