Το ec3 κατασκευάζεται από τσιμέντο, νερό, πολύ λεπτή σκόνη άνθρακα (carbon black) και ηλεκτρολύτες. Ο συνδυασμός αυτών των υλικών δημιουργεί ένα αγώγιμο «νανοδίκτυο», το οποίο επιτρέπει σε δομικά στοιχεία –όπως τοίχοι, πεζοδρόμια ή γέφυρες– να αποθηκεύουν και να απελευθερώνουν ηλεκτρική ενέργεια, λειτουργώντας σαν μεγάλες μπαταρίες.
Μέχρι σήμερα, η τεχνολογία αυτή είχε περιορισμούς, κυρίως λόγω χαμηλής τάσης και δυσκολιών στην εφαρμογή της σε μεγάλη κλίμακα. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα του MIT που ανέπτυξε το ec3 κατάφερε πρόσφατα να αυξήσει τη δυνατότητα αποθήκευσης ενέργειας κατά δέκα φορές. Με τη νέα αυτή βελτίωση, περίπου πέντε κυβικά μέτρα σκυροδέματος –όσο δηλαδή ένας τυπικός τοίχος υπογείου– μπορούν να αποθηκεύσουν αρκετή ενέργεια για να καλύψουν τις ημερήσιες ανάγκες ενός μέσου σπιτιού.
Η πρόοδος αυτή επιτεύχθηκε χάρη στη χρήση τρισδιάστατης απεικόνισης υψηλής ανάλυσης, που βοήθησε τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα πώς λειτουργεί το αγώγιμο δίκτυο άνθρακα (δηλαδή το «ηλεκτρόδιο») και πώς αλληλεπιδρά με τους ηλεκτρολύτες. Με βάση αυτή τη γνώση, δοκίμασαν διαφορετικούς τύπους και συγκεντρώσεις ηλεκτρολυτών.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μεγάλη ποικιλία ηλεκτρολυτών, ακόμη και θαλασσινό νερό. Αυτό σημαίνει ότι το υλικό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε παράκτιες ή θαλάσσιες κατασκευές, όπως για παράδειγμα σε βάσεις υπεράκτιων ανεμογεννητριών.
Παράλληλα, βελτιώθηκε και ο τρόπος ενσωμάτωσης των ηλεκτρολυτών στο μείγμα, επιτρέποντας την κατασκευή παχύτερων «ηλεκτροδίων» που αποθηκεύουν περισσότερη ενέργεια.
Αν και το ec3 δεν έχει την ίδια ενεργειακή πυκνότητα με τις συμβατικές μπαταρίες, έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: μπορεί να ενσωματωθεί απευθείας στα δομικά στοιχεία ενός κτιρίου και να διαρκέσει όσο και η ίδια η κατασκευή. Για να αποδείξουν τη δυνατότητα αυτή, οι ερευνητές κατασκεύασαν ένα μικρό τόξο από ec3, το οποίο στήριζε το ίδιο του το βάρος και επιπλέον φορτίο, ενώ ταυτόχρονα τροφοδοτούσε με ρεύμα ένα φωτιστικό LED.