Το νησί  “Κούσνερ” και το project του €1,4 δισ.

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν στα Τίρανα, αλλά και στη λιμνοθάλασσα Βιόσα-Νάρτα, μια προστατευόμενη περιοχή στις αδριατικές ακτές της χώρας, την οποία περιβαλλοντικές οργανώσεις θεωρούν ιδιαίτερα σημαντική για τη βιοποικιλότητα της Μεσογείου.

Οι διαδηλωτές, κρατώντας αλβανικές σημαίες και φουσκωτά ροζ φλαμίνγκο –σύμβολο του κινήματος

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται το νησί Sazan, γνωστό από τους επικριτές του σχεδίου και ως «Νησί Κούσνερ», το οποίο πρόκειται να μεταμορφωθεί σε υπερπολυτελή τουριστικό προορισμό.

Το νησί των 1.400 στρεμμάτων, που βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται το Ιόνιο και το Αδριατικό Πέλαγος, στη είσοδο του κόλπου της Αυλώνας, με τεράστια δέντρα, σπάνια χλωρίδα και τιρκουάζ νερά υπήρξε για δεκαετίες στρατιωτικό καταφύγιο.

Ως στρατιωτική βάση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, ήταν επί δεκαετίες απαγορευμένη ζώνη. Ο δικτάτορας Ενβέρ Χότζα την μετέτρεψε σε φρούριο για την άμυνα της χώρας έναντι υποθετικών επιθέσεων από το ΝΑΤΟ ή τη Σοβιετική Ένωση. Στο αποκορύφωμα της στρατιωτικής της χρήσης, το νησί φιλοξενούσε 150 οικογένειες στρατιωτικών, με σχολεία, θέατρα και νοσοκομεία. Σήμερα, έχουν απομείνει ερείπια, τούνελ και περίπου 3.600 πολεμικά καταφύγια διασκορπισμένα στο τοπίο.

Η απομόνωση αυτή του νησιού διατήρησε ανέπαφο τον φυσικό του πλούτο, με το μικροκλίμα του να χαρακτηρίζεται ως υποτροπικό και όχι τυπικά μεσογειακό.

Η επενδυτική εταιρεία Affinity Partners του Τζάρεντ Κούσνερ προωθεί σχέδιο ανάπτυξης ύψους περίπου 1,4 δισ. ευρώ, το οποίο προβλέπει τη δημιουργία πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος με ξενοδοχεία, βίλες, διαμερίσματα, μαρίνα και άλλες υποδομές υψηλών προδιαγραφών.

Η επένδυση έχει την πλήρη στήριξη της Αλβανικής κυβέρνησης η οποία παρέχει πλήρη φοροαπαλλαγή κατά την κατασκευή, ενώ το κράτος αναλαμβάνει όλες τις υποδομές – από ύδρευση και αποχέτευση, μέχρι ηλεκτροδότηση.

Η αλβανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η επένδυση θα ενισχύσει τον τουρισμό, θα προσελκύσει ξένα κεφάλαια και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αντίθετα, περιβαλλοντικές οργανώσεις και τοπικοί φορείς εκφράζουν ανησυχίες για τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαδικασία αδειοδότησης.