Τα ευρήματα της έκθεσης δείχνουν ότι, παρά τις αυξημένες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες και ψηφιακό μετασχηματισμό, οι πρακτικές υπεύθυνης χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης (AI) και η ωριμότητα των μηχανισμών κυβερνοασφάλειας δεν εξελίσσονται με την ίδια ταχύτητα, δημιουργώντας σημαντικά κενά διαχείρισης κινδύνων.
AI και εμπιστοσύνη: Το χάσμα ωριμότητας
Σύμφωνα με την έρευνα EY Responsible AI, μόλις το 59% των στελεχών του κλάδου των τηλεπικοινωνιών δηλώνουν ότι διαθέτουν σαφή και ολοκληρωμένη μεθοδολογία για τον εντοπισμό, την αξιολόγηση και τη διαχείριση κινδύνων που σχετίζονται με το AI — ποσοστό χαμηλότερο από τον μέσο όρο των υπόλοιπων κλάδων (66%).
Παράλληλα, οι telcos υστερούν στην εφαρμογή πρακτικών μέτρων που διασφαλίζουν την αξιοπιστία των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, όπως εσωτερικοί έλεγχοι, πολιτικές δεοντολογίας για το AI και ανεξάρτητες αξιολογήσεις, σε σύγκριση με άλλους τομείς της οικονομίας.
Η έκθεση καταγράφει αυξανόμενη πίεση στις λειτουργίες κυβερνοασφάλειας, καθώς οι κυβερνοαπειλές εντείνονται, ενώ οι διαθέσιμοι πόροι παραμένουν περιορισμένοι.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της EY, οι επικεφαλής ασφάλειας πληροφοριών (CISOs) των τηλεπικοινωνιών αναφέρουν ως βασικές εσωτερικές προκλήσεις:
Ανεπαρκείς προϋπολογισμούς (55%)
Δυσκολία εξισορρόπησης της ταχύτητας καινοτομίας με την ασφάλεια (40%)
Περιορισμένη συμμετοχή της κυβερνοασφάλειας στη λήψη στρατηγικών, διατμηματικών αποφάσεων (36%)
Τεχνολογικός μετασχηματισμός με εμπόδια
Στη δεύτερη θέση των κορυφαίων κινδύνων κατατάσσεται ο αναποτελεσματικός τεχνολογικός μετασχηματισμός. Παρά το αυξημένο ενδιαφέρον για την τεχνητή νοημοσύνη, οι telcos δυσκολεύονται να κλιμακώσουν τις σχετικές πρωτοβουλίες τους, λόγω:
Περιορισμένων πόρων (55%)
Ανεπαρκών μηχανισμών διακυβέρνησης (55%)
Αυξανόμενης ρυθμιστικής πολυπλοκότητας (53%)
Αδυναμίας προτεραιοποίησης των κατάλληλων use cases (40%)
Το περιβάλλον αυτό οδηγεί σε αντιφατικές στρατηγικές: το 33% των εταιρειών σχεδιάζει να επιταχύνει τις επενδύσεις σε AI, ενώ σχεδόν ισόποσο ποσοστό (32%) περιορίζει ή επανεξετάζει τις σχετικές δαπάνες. Ταυτόχρονα, εντείνονται οι πιέσεις για απόσυρση παλαιών IT συστημάτων και τεχνολογιών δικτύου, όπως τα δίκτυα 2G και 3G.
Έλλειψη ταλέντου και δεξιοτήτων
Στην τρίτη θέση της λίστας κινδύνων αναδεικνύεται το ζήτημα του ανθρώπινου δυναμικού. Οι μεγαλύτερες ανάγκες εντοπίζονται σε δεξιότητες κυβερνοασφάλειας (67%), AI και machine learning (65%), IT υποδομών (63%) και επιστήμης δεδομένων (60%).
Ωστόσο, οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών δυσκολεύονται να προσελκύσουν και να διατηρήσουν εξειδικευμένο προσωπικό, λόγω περιορισμένης προσφοράς, έντονου ανταγωνισμού και χαμηλότερων αμοιβών σε σχέση με τον τεχνολογικό και τον χρηματοοικονομικό κλάδο.
Για πρώτη φορά, η γεωπολιτική αστάθεια εισέρχεται στη δεκάδα των κορυφαίων κινδύνων, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση. Οι εμπορικές εντάσεις ΗΠΑ–Ιαπωνίας θεωρούνται οι πιο κρίσιμες από τους CEOs του κλάδου (17%), ενώ ακολουθούν οι σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας (13%). Παράλληλα, το ποσοστό των εταιρειών που υιοθετούν πολυεπίπεδες γεωστρατηγικές πρωτοβουλίες αυξήθηκε στο 37% το 2025, από 24% το 2021.
Οι 10 κορυφαίοι κίνδυνοι για τις τηλεπικοινωνίες το 2026
Υποτίμηση των μεταβαλλόμενων προτεραιοτήτων σε ιδιωτικότητα, ασφάλεια και εμπιστοσύνη
Αναποτελεσματικός τεχνολογικός μετασχηματισμός
Ελλιπής διαχείριση ταλέντου, δεξιοτήτων και κουλτούρας
Ανεπαρκής πρόταση αξίας και απόδοση δικτύου
Περιορισμένη προσαρμογή στο γεωπολιτικό περιβάλλον
Αδυναμία αξιοποίησης νέων επιχειρηματικών μοντέλων
Μη αποτελεσματική συνεργασία με οικοσυστήματα
Καθυστερημένη ανταπόκριση στις ανάγκες πελατών
Ελλιπής διαχείριση της βιωσιμότητας
Ανεπαρκή επιχειρησιακά μοντέλα μεγιστοποίησης αξίας
Σχολιάζοντας τα ευρήματα, ο Γιώργος Αποστολάκης, Εταίρος της EY Ελλάδος και Επικεφαλής του Τομέα Τεχνολογίας, Media και Τηλεπικοινωνιών (TMT), σημείωσε ότι «οι τηλεπικοινωνίες δεν καλούνται πλέον μόνο να ορίζουν την ταχύτητα του κόσμου, αλλά και τον ρυθμό της προσαρμογής». Όπως τόνισε, «το AI, ο μετασχηματισμός και η ασφάλεια δεν είναι ανεξάρτητες θεματικές, αλλά πλευρές του ίδιου νομίσματος», υπογραμμίζοντας ότι χωρίς ηθική και εμπιστοσύνη, η τεχνολογία ενδέχεται να ενισχύσει την αστάθεια αντί να δημιουργήσει αξία. Για την Ελλάδα, όπως επισήμανε, ο κλάδος μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ανάπτυξης, υπό την προϋπόθεση στρατηγικής συνέπειας, επενδύσεων με βάθος και υπεύθυνου πειραματισμού.
