Ο ΣΕΠΟΧ υποστηρίζει ότι η μελέτη εκπονήθηκε καθυστερημένα, προκειμένου να καλύψει εκ των υστέρων τις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, χωρίς όμως να διασφαλίζει την ουσιαστική προστασία των περιοχών του δικτύου Natura 2000 και χωρίς να ευθυγραμμίζεται πλήρως με το εθνικό νομικό πλαίσιο και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Σύμφωνα με τον ΣΕΠΟΧ, η μελέτη δεν αποκλείει την πρόκληση σημαντικών επιπτώσεων από τη χωροθέτηση μεγάλων τουριστικών επενδύσεων, ιδίως μέσω οργανωμένων υποδοχέων μεγάλης κλίμακας, εντός ή πλησίον προστατευόμενων περιοχών. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται η αρχή της προφύλαξης, καθώς παραμένουν εύλογες επιστημονικές αμφιβολίες για την ακεραιότητα των οικοτόπων και των ειδών, κάτι που, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (απόφαση 696/2025), θα έπρεπε να οδηγεί σε μη έγκριση του σχεδίου.
Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στο γεγονός ότι το σχέδιο ΚΥΑ που συνοδεύει τη μελέτη είναι ίδιο με εκείνο που είχε τεθεί σε διαβούλευση το καλοκαίρι του 2024, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για τη μη ενσωμάτωση των σχολίων της διαβούλευσης. Ο ΣΕΠΟΧ υπενθυμίζει ότι είχε ήδη από τότε εκφράσει έντονες αντιρρήσεις για τη λογική της απεριόριστης μεγέθυνσης του τουρισμού και της διάχυσής του στον χώρο, επισημαίνοντας κινδύνους για τη βιωσιμότητα του κλάδου και για τον συνολικό χωρικό σχεδιασμό της χώρας.
Η μελέτη αναγνωρίζει σημαντικούς κινδύνους για τις περιοχές Natura 2000, όπως η υπερβολική κατανάλωση φυσικών πόρων (ιδίως νερού), οι σωρευτικές πιέσεις από άλλα μεγάλα έργα υποδομής, η υποβάθμιση και ο κατακερματισμός οικοτόπων και οι επιπτώσεις στους πληθυσμούς των ειδών. Παρ’ όλα αυτά, διαπιστώνεται ασυνέπεια μεταξύ των επιστημονικών διαπιστώσεων και των προτεινόμενων πολιτικών, καθώς διατηρούνται τα ίδια πρότυπα μαζικής τουριστικής ανάπτυξης.
Καταληκτικά, ο ΣΕΠΟΧ ζητά αυστηρή εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης, αναθεώρηση των κατευθύνσεων του ΕΧΠ-Τ και σαφή αποκλεισμό των μεγάλων οργανωμένων τουριστικών αναπτύξεων από τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, τονίζοντας ότι η «οργανωμένη δόμηση» δεν μπορεί να λειτουργεί ως πρόσχημα για την υποβάθμιση της βιοποικιλότητας της χώρας.
