Το ακίνητο, ιδιοκτησίας του Υπουργείου Πολιτισμού, παραχωρήθηκε στο ΕΛΙΒΙΠ για τη στέγαση των υπηρεσιών του και την υλοποίηση των δράσεών του.
Το κτήριο είχε παραχωρηθεί το 1986 στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού. Η παραχώρηση ανακλήθηκε το 2023, λόγω μη τήρησης των όρων χρήσης του μνημείου.
Το ακίνητο απαλλοτριώθηκε για αρχαιολογικούς σκοπούς το 1973 από το Ελληνικό Δημόσιο – Υπουργείο Πολιτισμού. Η οικοδόμησή του χρονολογείται στις αρχές του 20ού αιώνα και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως χώρος εμπορίας οικοδομικών υλικών από τον Γεώργιο Κ. Βεντούρη. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η επιχείρηση του Βεντούρη καταγράφεται σε εμπορικούς οδηγούς της εποχής, ενώ κατά τη δεκαετία του 1920 περιλαμβάνεται εκτενές αφιέρωμα στον εμπορικό και βιομηχανικό του οίκο.
Το 1993 το κτήριο χαρακτηρίστηκε διατηρητέο, ενώ το 1994 αναγνωρίστηκε ως έργο τέχνης, μαζί με το αύλειο κτίσμα του, και υπάγεται στις προστατευτικές διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας για την πολιτιστική κληρονομιά.
Πρόκειται για μεγάλης κλίμακας αστικό ακίνητο που περιλαμβάνει το κυρίως νεοκλασικό κτήριο μεικτής χρήσης (κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον όροφο), βοηθητικό λιθόκτιστο κτίσμα στον αύλειο χώρο και κήπο. Το κτήριο εντάσσεται στον τύπο των εμπορικών κτηρίων του κέντρου της Αθήνας των αρχών του 20ού αιώνα, με ευρύχωρο ισόγειο επαγγελματικής χρήσης και κατοικία στους ανώτερους ορόφους.
Αναπτύσσεται σε τέσσερις στάθμες. Το ισόγειο αποτελείται από ενιαίους, λιτούς χώρους. Ο πρώτος όροφος φιλοξενούσε την κύρια κατοικία και διαθέτει διακοσμημένες οροφές, με απλούστερα γεωμετρικά μοτίβα στους βοηθητικούς χώρους και πλουσιότερο φυτικό διάκοσμο στα κύρια δωμάτια προς την οδό Ερμού. Ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνει μεγάλη βεράντα με θέα προς την Πλάκα και την Ακρόπολη.
Κατά τη διάρκεια του χρόνου, το κτήριο υπέστη επεμβάσεις και εργασίες συντήρησης. Το 1994 πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 2024 υλοποιήθηκε νέα φάση εργασιών, που περιλάμβανε άρση επικινδυνότητας, συνολική αποκατάσταση, τεκμηρίωση και αποκατάσταση των αρχικών χρωματισμών, καθώς και παρεμβάσεις λειτουργικής αναβάθμισης και βελτίωσης της προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία. Οι εργασίες χρηματοδοτήθηκαν από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού.
