Στο επίκεντρο βρίσκεται ο συνυπολογισμός των αναθεωρήσεων τιμών στο όριο του 50%, το οποίο αφορά τις τροποποιήσεις συμβάσεων δημοσίων έργων.
Όπως υποστηρίζεται, το άρθρο 156 του ν. 4412/2016 παρέχει σαφές πλαίσιο για το ζήτημα, ενώ έχουν ήδη τοποθετηθεί επί του θέματος οι καθ’ ύλην αρμόδιοι θεσμικοί φορείς, μεταξύ των οποίων το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και η ΕΑΔΗΣΥ, με, σύμφωνα με την επιστολή, ταυτόσημη θέση.
Ωστόσο, υπηρεσίες του συστήματος διαχείρισης του ΕΣΠΑ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διαφορετικά το συγκεκριμένο ζήτημα. Η κατάσταση αυτή, σύμφωνα με τις τεχνικές επιχειρήσεις, έχει ως αποτέλεσμα να καθυστερούν εγκρίσεις και πιστώσεις, ενώ οι ανάδοχοι επωμίζονται σημαντικές οικονομικές συνέπειες.
«Δύο μέτρα και δύο σταθμά»
Οι εκπρόσωποι του τεχνικού κλάδου υποστηρίζουν ότι δεν είναι θεσμικά ορθό ένας κανόνας της ίδιας νομοθεσίας να εφαρμόζεται διαφορετικά στα συγχρηματοδοτούμενα έργα εξαιτίας διαφορετικής υπηρεσιακής ερμηνείας.
Όπως επισημαίνουν, δημιουργείται στην πράξη ένα καθεστώς «δύο μέτρων και δύο σταθμών» για συμβάσεις που διέπονται από το ίδιο νομοθετικό πλαίσιο. Το ζήτημα αποκτά, σύμφωνα με την επιστολή, και διάσταση ανταγωνισμού, καθώς επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά και εκτελούν δημόσιες συμβάσεις υπό τους ίδιους κανόνες ενδέχεται να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο.
«Δεν είναι απλώς διοικητική δυσλειτουργία», υπογραμμίζεται, καθώς η διαφορετική αντιμετώπιση μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες άνισης μεταχείρισης και στρέβλωσης του ανταγωνισμού.
Επιπτώσεις στην υλοποίηση των έργων
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις συνέπειες που προκαλεί η παρατεταμένη εκκρεμότητα στην πορεία των έργων. Οι καθυστερήσεις στις εγκρίσεις και στις πιστώσεις μπορούν να επηρεάσουν την ομαλή εκτέλεση των συμβάσεων, ενώ παράλληλα αυξάνουν την οικονομική πίεση στους αναδόχους.
Οι τεχνικές επιχειρήσεις θέτουν, παράλληλα, ζήτημα θεσμικής λειτουργίας, υποστηρίζοντας ότι μια υπηρεσιακή εκκρεμότητα ή διαφορετική ερμηνεία δεν μπορεί να οδηγεί επί μήνες σε ουσιαστική αναστολή της εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας, ιδιαίτερα όταν έχουν ήδη τοποθετηθεί οι αρμόδιοι θεσμικοί φορείς.
Το αίτημα προς την πολιτική ηγεσία
Το αίτημα που τίθεται προς τον αρμόδιο υπουργό είναι η άμεση έκδοση σαφούς και ενιαίας κατεύθυνσης προς όλες τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες και τις Διαχειριστικές Αρχές, ώστε να εφαρμοστεί ενιαία η ισχύουσα νομοθεσία και να απεμπλακούν χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση οι σχετικές εγκρίσεις και πιστώσεις.
Οι τεχνικές επιχειρήσεις ζητούν ουσιαστικά να εφαρμοστεί ο ίδιος κανόνας για όλους τους οικονομικούς φορείς, ανεξάρτητα από το αν ένα έργο χρηματοδοτείται αποκλειστικά από εθνικούς πόρους ή συγχρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά κονδύλια.
Το ζήτημα συνδέεται, επομένως, όχι μόνο με την ομαλή χρηματοδότηση και εκτέλεση των δημοσίων έργων, αλλά και με την ίση μεταχείριση των αναδόχων, την ασφάλεια δικαίου και τη διασφάλιση συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού στον κατασκευαστικό κλάδο.
