Σύμφωνα με το άρθρο, όσοι δημιουργούν και δημοσιοποιούν ρεαλιστικές εικόνες, ηχητικό υλικό ή βίντεο που έχουν παραχθεί ή τροποποιηθεί μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης υποχρεούνται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να γνωστοποιούν την τεχνητή προέλευση του περιεχομένου. Η ρύθμιση αποσκοπεί στον περιορισμό της παραπλάνησης του κοινού.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία για την αρχιτεκτονική, το real estate και τις κατασκευές, όπου οι φωτορεαλιστικές απεικονίσεις αποτελούν βασικό εργαλείο παρουσίασης έργων πολύ πριν αυτά κατασκευαστούν.
Πότε μια αρχιτεκτονική εικόνα μπορεί να θεωρηθεί «deepfake»
Το ενδιαφέρον εστιάζεται στο άρθρο 50(4), το οποίο αφορά εικόνες, βίντεο ή ηχητικό περιεχόμενο που εμπίπτουν στον ορισμό του «deepfake».
Ο όρος είναι περισσότερο γνωστός από τις τεχνητά δημιουργημένες εικόνες ή τα βίντεο πραγματικών προσώπων. Ωστόσο, όπως επισημαίνει στο Dezeen ο Szymon Sieniewicz της δικηγορικής εταιρείας Addleshaw Goddard, ο ευρωπαϊκός ορισμός είναι ευρύτερος.
Μια τεχνητά παραγόμενη εικόνα μπορεί να εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία όταν μοιάζει με υπαρκτά πρόσωπα, αντικείμενα, τόπους, οντότητες ή γεγονότα και θα μπορούσε να εκληφθεί από κάποιον ως αυθεντική ή αληθινή.
Αυτό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα νέα πραγματικότητα για τις αρχιτεκτονικές απεικονίσεις. Μια εμφανώς καλλιτεχνική ή αφαιρετική εικόνα ενός μελλοντικού κτιρίου δεν αντιμετωπίζεται κατ’ ανάγκην με τον ίδιο τρόπο. Όταν όμως μια εικόνα είναι φωτορεαλιστική, ενσωματώνει πραγματικό αστικό περιβάλλον, δρόμους, τοπία ή ανθρώπους και παρουσιάζεται με τρόπο που μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση πραγματικής φωτογραφίας, είναι πιθανότερο να ενεργοποιούνται οι απαιτήσεις διαφάνειας.
«Εάν πρόκειται για ένα ρεαλιστικό σκηνικό με ανθρώπους να περπατούν και έχει δημιουργηθεί με Τεχνητή Νοημοσύνη, θα πρέπει να επισημαίνεται ως τέτοιο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Sieniewicz.
Αλλάζουν οι κανόνες και στο μάρκετινγκ ακινήτων
Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι σημαντικές για την αγορά ακινήτων. Οι φωτορεαλιστικές απεικονίσεις χρησιμοποιούνται πλέον ευρύτατα από εταιρείες ανάπτυξης, αρχιτεκτονικά γραφεία και μεσίτες για την προώθηση έργων που βρίσκονται ακόμη σε στάδιο σχεδιασμού ή κατασκευής.
Η χρήση παραγωγικής ΤΝ έχει μειώσει δραστικά τον χρόνο που απαιτείται για τη δημιουργία τέτοιων εικόνων, επιτρέποντας την παραγωγή ιδιαίτερα πειστικών απεικονίσεων κτιρίων, εσωτερικών χώρων, τοπίων και ολόκληρων αστικών περιοχών.
Ακριβώς αυτή η αυξανόμενη δυσκολία διάκρισης ανάμεσα στη φωτογραφία και την τεχνητά παραγόμενη εικόνα βρίσκεται στον πυρήνα της νέας ευρωπαϊκής προσέγγισης.
Για έναν developer, για παράδειγμα, μια εικόνα που παρουσιάζει ένα μελλοντικό συγκρότημα κατοικιών σαν να έχει ήδη κατασκευαστεί ενδέχεται πλέον να χρειάζεται σαφή ενημέρωση ότι αποτελεί προϊόν ή αποτέλεσμα επεξεργασίας μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης.
Οι νέες απαιτήσεις δεν περιορίζονται στις αρχιτεκτονικές απεικονίσεις. Σύμφωνα με το άρθρο, υποχρεώσεις διαφάνειας μπορεί να προκύπτουν επίσης για επιχειρήσεις που τροποποιούν φωτογραφίες προϊόντων με ΤΝ, χρησιμοποιούν συστήματα συνομιλίας στις ιστοσελίδες τους ή δημοσιεύουν τεχνητά παραγόμενο κείμενο για θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος.
Υπάρχουν εξαιρέσεις, μεταξύ άλλων για ορισμένες καλλιτεχνικές και δημιουργικές χρήσεις. Ωστόσο, το κρίσιμο όριο για τον κλάδο του real estate φαίνεται να βρίσκεται στην πιθανότητα παραπλάνησης του θεατή ως προς το τι είναι πραγματικό και τι όχι.
Για την αρχιτεκτονική και την ανάπτυξη ακινήτων, επομένως, η αλλαγή είναι περισσότερο ουσιαστική από μια απλή υποχρέωση προσθήκης μιας λεζάντας. Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη γίνεται μέρος της καθημερινής διαδικασίας σχεδιασμού και εμπορικής προώθησης, η Ευρώπη επιχειρεί να θεσπίσει έναν νέο κανόνα: όσο περισσότερο μια ψηφιακή εικόνα μοιάζει με πραγματικότητα, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η διαφάνεια για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε.
