CBRE: Οι 3 βασικοί κίνδυνοι για τις επιχειρήσεις από την υβριδική εργασία

Συμφωνίες που υπογράφηκαν πριν από το 2020 βασίζονταν κατά κανόνα στην παραδοχή ότι οι εργαζόμενοι απασχολούνταν με φυσική παρουσία στις εγκαταστάσεις των εταιρειών πέντε ημέρες την εβδομάδα. Ωστόσο, η μεταβολή των εργασιακών μοντέλων έχει ανατρέψει τις αρχικές αυτές παραδοχές, δημιουργώντας ένα σύνθετο πλαίσιο υποχρεώσεων.

Σύμφωνα με την ανάλυση της CBRE, οι απαιτήσεις φυσικής παρουσίας διαφέρουν πλέον σημαντικά ανάλογα με τη δικαιοδοσία, κυμαινόμενες από μηδενική υποχρέωση έως σχεδόν το 69% μιας τυπικής εργάσιμης εβδομάδας. Η ανομοιογένεια των κανόνων αυξάνει τον κίνδυνο επιχειρήσεις να μην εκπληρώνουν τις συμβατικές δεσμεύσεις τους, ακόμη και όταν θεωρούν ότι συμμορφώνονται με τις ισχύουσες διατάξεις.

Οι τρεις βασικοί κίνδυνοι για τις επιχειρήσεις

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα αφορά στη λήξη των προσωρινών διευκολύνσεων που θεσπίστηκαν κατά την πανδημία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Τζόρτζια, όπου η προσωρινή πρόβλεψη για τηλεργαζομένους στο πλαίσιο του προγράμματος Job Tax Credit περιοριζόταν στα φορολογικά έτη 2020 και 2021. Επιχειρήσεις που εξακολούθησαν να βασίζονται σε αυτήν μετά τη λήξη της ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ζητήματα αναδρομικής μη συμμόρφωσης.

Δεύτερος κίνδυνος, όπως λένε οι αναλυτές, είναι η εσφαλμένη αντιμετώπιση των υφιστάμενων εργαζομένων ως εξαιρούμενων από τις απαιτήσεις φυσικής παρουσίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κανόνες εφαρμόζονται τόσο στις νέες προσλήψεις όσο και στις θέσεις εργασίας που διατηρούνται. Στο Ιλινόι, για παράδειγμα, αναφέρεται όριο φυσικής παρουσίας 14 ωρών την εβδομάδα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ήδη απομακρυσμένοι εργαζόμενοι εξαιρούνται αυτομάτως από τις σχετικές υποχρεώσεις.

Τρίτος κίνδυνος είναι η μείωση των φορολογικών πιστώσεων που δικαιούται μια επιχείρηση ή ακόμη και η ενεργοποίηση ρητρών επιστροφής ενισχύσεων και άλλων κυρώσεων. Όταν μια συμφωνία προβλέπει πολυετείς δεσμεύσεις για τη διατήρηση θέσεων εργασίας, η αλλαγή του μοντέλου απασχόλησης μπορεί να επηρεάσει την επιλεξιμότητα των θέσεων και, κατ’ επέκταση, το οικονομικό όφελος από το πρόγραμμα.

Γιατί οι τοπικές συμφωνίες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή

Η συμμόρφωση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τους κανόνες που ισχύουν σε επίπεδο πολιτείας. Μια επιχείρηση μπορεί να λαμβάνει φορολογική πίστωση ή επιχορήγηση από την πολιτειακή διοίκηση και ταυτόχρονα να έχει συμφωνήσει με έναν δήμο ή μια κομητεία σε μείωση φόρου ακίνητης περιουσίας, τοπική επιχορήγηση ή άλλη φορολογική ελάφρυνση.

Τα προγράμματα αυτά έχουν συχνά διαφορετικούς όρους, καθώς καταρτίστηκαν από διαφορετικές αρχές και τροποποιήθηκαν ανεξάρτητα μεταξύ τους. Ως αποτέλεσμα, η συμμόρφωση με τις πολιτειακές απαιτήσεις δεν εγγυάται ότι πληρούνται και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις τοπικές συμβάσεις.

Η CBRE επισημαίνει ότι οι τοπικές συμφωνίες μπορεί να είναι αυστηρότερες και να μην έχουν επικαιροποιηθεί μετά την πανδημία. Για τον λόγο αυτό, οι επιχειρήσεις καλούνται να εξετάζουν κάθε συμφωνία χωριστά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους ορισμούς των επιλέξιμων θέσεων εργασίας, στις απαιτήσεις φυσικής παρουσίας και στους όρους διατήρησης του προσωπικού.

Ο έλεγχος των συμβάσεων και ο ρόλος της χωροθέτησης

Η αντιμετώπιση των κινδύνων απαιτεί συστηματική επανεξέταση των συμφωνιών που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Οι επιχειρήσεις πρέπει να διευκρινίζουν εάν η επιλεξιμότητα μιας θέσης εργασίας βασίζεται αποκλειστικά στη μισθοδοσία και στις φορολογικές παρακρατήσεις ή εάν προϋποθέτει φυσική παρουσία στις εγκαταστάσεις, καθώς και πόσες ώρες παρουσίας απαιτούνται εβδομαδιαίως.

Παράλληλα, χρειάζεται να διαπιστώνουν εάν έχουν υπογραφεί επίσημες τροποποιήσεις των αρχικών συμβάσεων ή εάν έχουν εγκριθεί εναλλακτικές διαδικασίες αναφοράς. Η ευελιξία που ενδεχομένως παρέχει μια αρμόδια αρχή δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αλλά να τεκμηριώνεται εγγράφως.

Η CBRE συνιστά, επίσης, οι απαιτήσεις που συνδέονται με την υβριδική εργασία να λαμβάνονται υπόψη ήδη από το στάδιο επιλογής τοποθεσίας για νέες επενδύσεις. Ένα πρόγραμμα κινήτρων μπορεί να εμφανίζεται ιδιαίτερα ελκυστικό οικονομικά, αλλά να περιλαμβάνει προϋποθέσεις που δεν μπορούν να καλυφθούν από το προβλεπόμενο μοντέλο στελέχωσης της επιχείρησης.

Η προσέγγιση αυτή περιλαμβάνει τον έλεγχο των διαθέσιμων προγραμμάτων πριν από την επιλογή τοποθεσίας, την επανεξέταση των υφιστάμενων συμφωνιών και, όπου εντοπίζονται αποκλίσεις, την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις αρμόδιες υπηρεσίες οικονομικής ανάπτυξης.

Όπως επισημαίνει η CBRE, οι επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να θεωρούν ότι οι ήδη υπογεγραμμένες συμφωνίες δεν μπορούν να τροποποιηθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές μπορεί να προτιμούν την επαναδιαπραγμάτευση των όρων αντί της επιστροφής ενισχύσεων, εφόσον η εταιρεία εξακολουθεί να επενδύει και επιδεικνύει καλή πίστη στην προσπάθεια συμμόρφωσης.